(reani)meren
Er was ooit eens een plan uit de vorige eeuw. Van ene ingenieur Lievense. Hij dacht: we leggen een groot waterbekken aan in het Markermeer – je weet wel die binnenzee tussen Noord-Holland en Flevoland- en dan wekken we daarmee energie op. Dit doen we dan met wind en water.

Twee studenten van de opleiding Civiele Techniek van de Hogeschool van Amsterdam, Mike Fafieanie en Sander Zaadhof, namen in opdracht van de Statenfractie van de Christenunie Flevoland het plan Lievense nog eens onder de loep.

Waarom zou je een oud afgekeurd plan opnieuw gebruiken? Mike en Sander bestudeerden eerst waarom het plan 25 jaar geleden niet doorging. Mike legt haarfijn uit: “In die tijd daalden de energiekosten van aardgas en olie flink. Dat maakte energie uit wind en water niet rendabel. Dat is nu anders. Je hebt nog steeds een groot waterbekken nodig, maar nu hebben we grotere machines: water- en windturbines en pompen. Ze hebben een grotere capaciteit en leveren dus ook meer energie op.”

Rekenwonder
De twee jongens gingen aan de slag. Ze keerden het plan binnenste buiten. Was het wel of niet haalbaar? Nadat ze keihard de haalbaarheid aantoonden, ontwierpen ze een simulatiemodel waarmee ze verschillende varianten met technieken van nu doorrekenden. Op zoek naar het beste en meest optimale ontwerp!

Mike vertelt: “Je moet rekening houden met heel veel verschillende dingen: van het weer tot aan de recreatie op- en rondom het Markermeer. Dat betekent veel simulaties en rekenmodellen maken! We kwamen uit op vier varianten. In de allerbeste variant heeft het waterbekken een oppervlakte van 92,8 vierkante kilometer.”

De energieopwekking vindt plaats met windturbines. Nu is het nadeel van wind dat het
niet constant evenveel energie oplevert. Dat is niet handig, maar hiervoor is vast een list bedacht? Ja toch? Mike legt uit: “Wanneer het windstil is, laat je water uit het waterbekken stromen. Dat levert energie op. En bij voldoende wind laat je het water met een deel van de windenergie weer terugpompen in het bekken.”

Energieboost
Het ‘plan Lievense reloaded’ is dus helemaal oké. Natuurlijk zijn er wel wat nadelen. Zo krijgen de zeilers iets minder ruimte op het Markermeer, maar een kniesoor die hierover valt. De voordelen zijn talrijker, zoals de ontwikkeling van paaiplaatsen voor vissen. Mike weet nog meer pluspunten te bedenken: “In de lagunes rondom het waterbekken ontwikkelen we nieuwe natuur. Maar het grootste voordeel is natuurlijk de milieuvriendelijkheid van de energie.”

Het gaat ook nog eens om heel veel energie. Mike pakt de cijfers erbij: “Dit bekken levert een constante energie op van 131 procent voor Flevoland. Meer dan nodig is. Als je dit voor Nederland uitrekent, kom je uit op 3 procent van het totale energieverbruik. De totale energie, wanneer het flink waait, is 328 procent voor Flevoland. Als je deze energie verdeelt over heel Nederland, is dat goed voor 7,44 procent!”

Het plan is technisch haalbaar, met dank aan de studie van Mike en Sander. En de inspanning was ook nog eens goed voor een prijs: de T-Oscar. Ook ontvingen de heren een nominatie voor de Waterbouwprijs. Wie is nu aan zet, Mike? “De Statenfractie van de Christenunie Flevoland is ermee bezig. Ze benadert bedrijven voor verdere ontwikkeling. De onderhandelingen zijn gaande, dus… wie weet?”

Link: www.energieuitwater.nl